De grote vraag
Wie zijn we als mens werkelijk en waar komt onze tomeloze manifestatiedrang vandaan,
de oorzaak van ongelijkheid, ziekten, (godsdienst)oorlogen, overbevolking en
klimaatverandering? Hier volgt een ontluisterende uiteenzetting waarvan
nieuwetijdsmensen ongetwijfeld veel zullen herkennen.



Onze zogenoemde 'God' is een dissonant met een
ongebreidelde manifestatiedrang



De Oerknal
Wat veel mensen 'God' noemen, was zo'n 13,8 miljard jaar geleden nog maar zo groot als
een knikkertje. Als dissonant in een ouder parallel universum kwam onze 'God' op het idee
zichzelf met een oerknal te manifesteren en groeide uit tot het enorme universum waar wij
nu deelgenoot van zijn. Je bent dus een stukje van die dissonante 'God' met een enorme
manifestatiedrang. Om die manifestatiedrang te leren beteugelen ben je uiteindelijk in een
menselijke gedaante geïncarneerd en reïncarneert net zo vaak tot je bewustzijn voldoende
is ontwikkeld om de weg terug naar huis te kunnen vinden, een plek ergens in ons universum
waar je heel lang geleden vandaan bent vertrokken.


Ons bewustzijn
Als gevolg van de keuzes die we als mens maken, doen we onze Aardse ervaringen op. Ons
bewustzijn kan hierdoor groeien. Na onze fysieke dood neemt onze ziel dit bewustzijn mee
naar gene zijde. Hier plannen we op basis van ons karma zorgvuldig onze volgende
incarnatie. Leven na leven worden we ons steeds een stukje bewuster en al dat verzamelde
bewustzijn draagt bij aan de ontwikkeling van het totale bewustzijn waar we
oorspronkelijk uit voortkomen. De één noemt het ‘God’, de ander 'Spirit', 'de Bron’ of
'Allah'. Voor de oerknal waren we één, nu ben je een klein stukje 'God' op Aarde.

Want misschien was je het vergeten, maar je hebt vrijwillig deelgenomen aan een uniek
experiment: het integreren van de twaalf universele karakters om de eenheid in ons
universum te bewerkstelligen. Manifesteren is één van die karakters. Dat doen we inmiddels
met bijna 8 miljard mensen en nog steeds trekt dit experiment een diversiteit aan zielen uit
alle uithoeken van ons universum aan. Velen (waaronder jij) incarneerden als
afgevaardigden in een menselijk lichaam en dragen op deze manier bij aan het
ervaringsproces op Aarde. Sommigen zijn als ongematerialiseerde wezens in de Aardse
sferen aanwezig en proberen op alle mogelijke manieren het experiment te manipuleren.
De ene soort stimuleert, de andere saboteert hiermee onze bewustzijnsontwikkeling. De
strijd om de macht in ons universum wordt op Aarde beslecht en jij bent daar, wellicht
zonder dat te beseffen, deelgenoot van.



Onze ziel is een heel klein stukje 'God' dat op
Aarde haar ontwikkeling doormaakt 



Hoewel we als ziel dus allemaal even oud zijn, heeft niet iedere ziel even veel Aardse
ervaringen heeft opgedaan. Zogenoemde nieuwetijdskinderen, of beter nieuwetijdsmensen
zijn 'oude zielen' en verblijven al miljoenen jaren in de Aardse sferen, waardoor zij een
rijker bewustzijn hebben ontwikkeld. Zij 'herinneren' zich dat zij aanvankelijk slechts
subtiele energielichamen waren. Het dierenrijk stond model om de twaalf universele
karakters vanuit de 3e dimensie te integreren. Hierdoor hebben zij een geringere mate van
manifestatiedrang en meer respect voor de Aarde en haar oorspronkelijke bewoners.
Natuurdocumentaires zoals de BBC reeks Planet Earth kunnen hieraan op onnavolgbare wijze
herinneringen oproepen. Het grootste deel van de zielen die nu de mensheid vormen is
echter veel later in de Aardse sferen aangekomen en mist hierdoor deze 'herinnering'.
Daardoor laten zij zich gemakkelijker verleiden door een tomeloze manifestatie-energie,
die uiteindelijk kan leiden tot de vernietiging van de Aardse habitat. Hierdoor groeit
onwillekeurig de noodzaak op zoek te gaan naar een andere bewoonbare planeet. Het
gevaar is dat dit patroon zich telkens zal herhalen. Het is dezelfde doorgeslagen
manifestatiedrang die onze zogenoemde 'goden' deed besluiten planeet Aarde te
exploiteren.

Want we weten niet beter, we hebben het met de paplepel ingegeven gekregen. En
hoewel 4000 jaar oude Soemerische kleitabletten heel duidelijk zijn over het feit dat de
mens het resultaat is van een ‘kruising’ tussen Aardse primaten en een buitenaardse
‘beschaving’, houdt de wetenschap stug vast aan Darwin's evolutietheorie. Maar het bewijs
hiervoor is nog nooit sluitend geweest; er is nog steeds een 'missing link'. Tevens is er geen
enkele Aardse soort (behalve de mens dus) die in staat is haar eigen leefomgeving te
vernietigen. Er zit iets vreemds in ons, iets destructiefs. Het zijn onze Anunnaki genen en
het gedraagt zich als kanker. Het is in staat om haar gastheer of gastvrouw te vernietigen.



De Anunnaki - onze goden - zij die uit de hemel
naar de Aarde kwamen



De Anunnaki
Zo’n 450.000 jaar geleden landden enkele ruimteschepen op Aarde. Aan boord waren de
Anunnaki en hun onderdanen, de Igigi. Zij zijn de 'goden' die uit de hemel naar de Aarde
kwamen. Afkomstig van een hemellichaam dat elke 3600 jaar in de buurt van de Aarde
kwam, zochten zij hier naar goud om de in verval geraakte atmosfeer van hun eigen
habitat te redden. De Anunnaki halfbroers Enki en Enlil hadden de regie. Omdat het delven
van goud de Igigi op den duur te zwaar werd, kwamen zij in opstand. Daarop besloot Enki
een werkmens te creëren. Via kunstmatige inseminatie werd met het zaad van Enki de eicel
van een donkere Aardse primaat bevrucht. Na enkele genetische modificaties werd het
embryo bij een Anunnaki draagmoeder geïmplanteerd. De voorloper van de menselijke
soort werd geboren. Onvruchtbaar, een donkere huid, iets groter dan de primaat en
gehoorzaam en sterk genoeg om het zware werk te doen. Hiermee kreeg de Aardse
evolutie een andere wending. Slavernij en het feit dat de blanke mens nog steeds de
neiging heeft de zwarte mens te onderdrukken, vindt hier zijn oorsprong.

Na genetische experimenten slaagde Enki erin deze onvruchtbare werkmens langzaam maar
zeker te verfijnen en vruchtbaar te maken; de Adam's en Eva's werden geboren. Ze waren
onwetend. Enki (Lucifer/de slang) maakte hen met de symbolische appel bewust van de
vrije wil, de ervaringen van 'goed en kwaad' en van het 'eeuwige' leven van de ziel. Maar
Enlil (Satan) wilde hen onbewust houden en stuurde hen weg. Omdat de Anunnaki (Elohim)
mannen de Eva’s niet konden weerstaan, werden hieruit de halfgoden (Nephilim) geboren.
Het project liep uit de hand en in onwetendheid werden 'de kinderen van de goden' aan
hun lot overgelaten. Toen de grote vloed kwam zag Enlil dit als een mogelijkheid van de
mens af te komen. Enki waarschuwde hen, waardoor een kleine groep mensen de
zondvloed overleefde. De Anunnaki verlieten de Aarde en gingen terug de ruimte in. Een
aantal van hen vestigden zich later weer op Aarde. De ene na de andere beschaving volgde.



De symboliek van 'god en de duivel' vindt z'n
oorsprong in Enki en Enlil



De vele beschavingen - allen gebaseerd op onderdrukking - waarbij de nakomelingen van de
Anunnaki waren betrokken zijn onder hun eigen gewicht weer ingestort. Lemurië is
vervallen, Atlantis verdronken, Mesopotamië, het Oude Egypte, het Oude Griekenland, het
Romeinse rijk, de Maya's ... Nazi Duitsland, ze zijn niet meer. En nu is het kapitalisme aan
de beurt. Als ras zijn de Anunnaki uitgestorven, maar hun zielen leven voort, hetzij aan
gene zijde of in gewone Aardse lichamen, reïncarnatie na reïncarnatie. Inmiddels is bijna
ieder mens drager van gemanipuleerde (Anunnaki) genen, alleen sommige 'primitieve'
natuurvolkeren zijn hiervan nog vrij. Zij hebben het oorspronkelijke pad van de Aardse
evolutie gevolgd. Om deze reden komt kanker bij hen niet voor.

We kunnen natuurlijk doen alsof de Anunnaki niet hebben bestaan, maar de meeste mensen
houden er wel één of andere geloofsovertuiging op na. Engelen in het Christendom en de
Islam, Oosterse en Westerse goden, op deze manier vragen velen de 'gevleugelde' Anunnaki
nog dagelijks om hulp. Veel schiet je hier niet mee op, zij gaven tenslotte het verkeerde
voorbeeld. Overigens was Jezus in een eerdere incarnatie ook een Anunnaki, zijn naam was
Anu, vader van Enki en Enlil. Ook in latere incarnaties heeft deze prominente ziel zijn
sporen op Aarde nagelaten.


Het Grotere Plaatje
Verwarring alom dus, want 'God' is een verzamelnaam geworden voor alles wat ook maar
iets met onze schepping te maken heeft, van oerknal tot Anunnaki. Maar in plaats van 'God'
en de goden te verheerlijken of te vervloeken, zouden we er beter aan doen te leren van
hun grootste fout, een ongebreidelde manifestatiedrang. Onze vooruitgang moet dan ook
niet gezocht worden in materiële groei en geavanceerde technologie. Die is er, net als in
het verleden, slechts op gericht de elite met ruimteschepen naar andere planeten te
brengen om vervolgens ook die te gronde te richten. Onze vooruitgang zit in de groei van
ons bewustzijn, het (h)erkennen van ons verleden en het toegeven van onze fouten. De
pijnlijke conclusie is dat we eigenlijk alleen maar kunnen ervaren dat manifestatiedrang
leidt tot zelfvernietiging. Want vergeet niet, je bent slechts een heel klein stukje van die
dissonante 'God' met een enorme manifestatiedrang.



Het enige dat mensen zouden moeten nalaten is
kinderen op de wereld zetten

Wie we werkelijk zijn

© 2013-2020 STICHTING 11:11





Het geheim van de Cirkel Het geheim van de Cirkel
Disclaimer STICHTING 11:11 Disclaimer STICHTING 11:11
Yangay - de 13e kristallen schedel Yangay - de 13e kristallen schedel
Plattegrond van het leven Plattegrond van het leven
Praktische toepassingen Praktische toepassingen
Wie we werkelijk zijn Wie we werkelijk zijn
Leven in een ander daglicht Leven in een ander daglicht
Informatie over STICHTING 11:11 Informatie over STICHTING 11:11
Contact met STICHTING 11:11 Contact met STICHTING 11:11